فرودگاه بین‌المللی پکن داکسینگ؛ تلفیق معماری، سازه و فناوری

فرودگاه بین‌المللی پکن داکسینگ در جنوب پکن، به‌عنوان یک مجموعه حمل‌ونقل چندلایه طراحی شده است که ترمینال هوایی، خطوط ریلی، مترو، مسیرهای جاده‌ای و خدمات مسافری را در یک ساختار فشرده گرد هم می‌آورد. ترمینال مسافری پروژه بیش از 700,000 مترمربع زیربنا دارد و سازمان‌دهی شعاعی آن امکان اتصال پنج بازوی پروازی به یک هسته مرکزی را فراهم کرده است. این هندسه، فاصله حرکت مسافر را کاهش می‌دهد، اما در مقابل، طراحی یک سقف یکپارچه با تغییرات پیوسته انحنا و دهانه‌های بسیار بزرگ را ضروری می‌سازد.

سقف داکسینگ صرفاً یک پوشش معماری نیست. این سقف بخشی از سیستم اصلی باربر ساختمان است و در هماهنگی مستقیم با ستون‌های فولادی عظیم، سازه بتنی طبقات، نورگیرها و تکیه‌گاه‌های پیرامونی عمل می‌کند. مهندسان برای حفظ پیوستگی بصری فضای داخلی، تعداد ستون‌ها را محدود کرده‌اند؛ در نتیجه شبکه فولادی سقف باید بارها را در چند جهت توزیع کرده و آن‌ها را از مسیرهای متفاوت به تکیه‌گاه‌ها منتقل کند.

از دید سازه‌ای، مهم‌ترین ویژگی پروژه ایجاد تعادل میان چهار الزام متعارض است: دهانه‌های بلند، فرم آزاد و غیرمنشوری، تعداد محدود ستون‌ها و کنترل دقیق تغییرشکل. دستیابی هم‌زمان به این اهداف تنها با استفاده از یک شبکه فضایی سه‌بعدی، تحلیل عددی گسترده و هماهنگی کامل میان معماری، سازه، پوشش و فرایند نصب امکان‌پذیر بوده است.

• مفهوم پایه: «نصب و اجرای سازه فضاکار» از طریق لینک: اجرای سازه فضاکار

معرفی تیم طراحی و اجرای پروژه

معمار پروژه

طراحی معماری این فرودگاه توسط شرکت معماری Zaha Hadid Architects انجام شده است. طراحی اولیه تحت هدایت زاها حدید شکل گرفت و پس از درگذشت او، تیم این دفتر پروژه را تکمیل کرد. ایده اصلی طراحی، ایجاد فضایی یکپارچه، روان و بدون مانع بود که حرکت میلیون‌ها مسافر را به ساده‌ترین شکل ممکن امکان‌پذیر کند. فرم سیال ساختمان نیز از ویژگی‌های شاخص سبک طراحی این دفتر معماری است.

مهندس و طراح سازه

طراحی سازه پروژه توسط شرکت مهندسی Arup انجام شد. این شرکت با بهره‌گیری از مدل‌سازی دیجیتال پیشرفته و تحلیل‌های پیچیده سازه‌ای، سیستم سقف فضاکار فولادی را طراحی کرد. شبکه سه‌بعدی فولادی سقف به گونه‌ای بهینه شد که ضمن کاهش وزن سازه، دهانه‌های بسیار بزرگ را بدون نیاز به ستون‌های متعدد پوشش دهد و عملکرد مناسبی در برابر بارهای ثقلی، باد و زلزله داشته باشد.

شرکت‌های اجرا و ساخت

اجرای پروژه توسط مجموعه‌ای از بزرگ‌ترین شرکت‌های ساختمانی چین انجام شد. شرکت Beijing New Airport Construction Headquarters مسئول مدیریت و هماهنگی عملیات ساخت بود و شرکت China State Construction Engineering Corporation به عنوان یکی از اصلی‌ترین پیمانکاران، اجرای بخش عمده ساختمان و سازه را بر عهده داشت. ساخت این پروژه با مشارکت هزاران مهندس، معمار و نیروی اجرایی در مدت حدود پنج سال به پایان رسید.

کارفرما

کارفرمای این پروژه Beijing Daxing International Airport Construction Headquarters بود که با همکاری Civil Aviation Administration of China مسئول برنامه‌ریزی، تأمین بودجه، مدیریت و نظارت بر اجرای پروژه بود. هدف اصلی کارفرما، احداث فرودگاهی مدرن با ظرفیت بسیار بالا، استانداردهای بین‌المللی و قابلیت توسعه در آینده بود تا پاسخگوی رشد سریع حمل‌ونقل هوایی چین باشد.

---

سیستم‌های هوشمند مدیریت مسافر

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فرودگاه داکسینگ، استفاده گسترده از فناوری‌های دیجیتال در مدیریت جریان مسافران است. میلیون‌ها مسافر در طول سال از این مجموعه استفاده می‌کنند و مدیریت هم‌زمان چنین حجمی از کاربران بدون اتکا به سامانه‌های هوشمند تقریباً غیرممکن است.

در بسیاری از نقاط ترمینال، مسافران می‌توانند بدون مراجعه به باجه‌های سنتی، مراحل دریافت کارت پرواز، تحویل بار و کنترل مدارک را انجام دهند. سامانه‌های تشخیص چهره، اطلاعات مسافر را با داده‌های ثبت‌شده تطبیق داده و در صورت تأیید، اجازه عبور از مراحل بعدی را صادر می‌کنند. این فرآیند علاوه بر افزایش سرعت، امنیت فرودگاه را نیز ارتقا داده است.

همچنین نمایشگرهای هوشمند، اپلیکیشن‌های تلفن همراه و تابلوهای راهنمای دیجیتال به‌صورت لحظه‌ای اطلاعات مربوط به پرواز، مسیرهای دسترسی، زمان حرکت قطارهای داخلی و وضعیت گیت‌ها را در اختیار مسافران قرار می‌دهند.

مدیریت هوشمند بار و تجهیزات فرودگاهی

یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های هر فرودگاه، سیستم انتقال بار است. در پروژه داکسینگ، هزاران چمدان در هر ساعت باید بدون خطا میان سالن‌های پذیرش، مراکز پردازش، هواپیماها و سالن دریافت بار جابه‌جا شوند.

برای این منظور، شبکه‌ای از نوارهای انتقال، اسکنرهای خودکار، سیستم‌های شناسایی الکترونیکی و نرم‌افزارهای مدیریت بار به‌صورت یکپارچه عمل می‌کنند. هر قطعه بار از لحظه تحویل تا زمان رسیدن به مقصد، به‌طور مداوم ردیابی می‌شود و در صورت بروز هرگونه مغایرت، سامانه به‌صورت خودکار هشدار صادر می‌کند.

این فناوری علاوه بر کاهش احتمال مفقود شدن بار، زمان انتقال تجهیزات را نیز به حداقل رسانده و بهره‌وری عملیاتی فرودگاه را افزایش داده است.

مهم‌ترین فناوری‌های به‌کاررفته در فرودگاه داکسینگ

این فناوری نشان می‌دهند که موفقیت داکسینگ تنها نتیجه طراحی معماری یا مهندسی سازه نیست، بلکه حاصل ماهنگی میان ده‌ها سامانه پیشرفته است که به‌صورت یک شبکه واحد عمل می‌کنند.

---

معماری شعاعی و تأثیر آن بر هندسه سقف

پلان ترمینال از یک هسته مرکزی و بازوهایی تشکیل شده است که به سمت محل توقف هواپیماها امتداد پیدا می‌کنند. این آرایش شعاعی برخلاف ترمینال‌های خطی، امکان تمرکز خدمات مسافری در مرکز و کاهش مسیر دسترسی به گیت‌ها را فراهم می‌کند. اما سقف چنین پلانی نمی‌تواند با یک شبکه مستطیلی ساده شکل بگیرد؛ زیرا جهت دهانه‌ها، عرض بازوها، ارتفاع سالن‌ها و محل نورگیرها دائماً تغییر می‌کند.

تبدیل پلان ستاره‌ای به یک سطح سازه‌ای پیوسته

هندسه سقف از مجموعه‌ای از سطوح منحنی پیوسته تشکیل شده است که از هسته مرکزی به سمت بازوها گسترش می‌یابد. در این سیستم، مرز مشخصی میان تیر اصلی، خرپا، ستون و پوسته وجود ندارد. بسیاری از اعضای فولادی هم‌زمان در شکل‌دهی سطح، انتقال بارهای ثقلی و تأمین سختی جانبی مشارکت می‌کنند.

این پیوستگی موجب می‌شود تغییر در یک ناحیه سقف، بر توزیع نیرو در مناطق مجاور نیز اثر بگذارد. بنابراین طراحی نمی‌تواند بر اساس کنترل جداگانه چند قاب یا خرپای مستقل انجام شود؛ بلکه کل شبکه باید به‌صورت یک مدل سه‌بعدی یکپارچه تحلیل شود.

سقف به‌عنوان ابزار هدایت مسافر

نورگیرهای خطی امتداد بازوها را دنبال می‌کنند و نور طبیعی را به مسیرهای اصلی حرکت مسافر می‌رسانند. در هسته مرکزی نیز نورگیرها و بازشوهای بزرگ، جهت حرکت به سمت فضای مرکزی را برجسته می‌کنند. به این ترتیب، هندسه سقف علاوه بر نقش سازه‌ای، بخشی از سیستم مسیریابی و خوانایی ترمینال است.

• مفهوم پایه: «اسکای لایت و نورگیر سازه فضاکار» از طریق لینک: اسکای لایت و نورگیر سازه فضاکار

---

ماهیت سازه فضاکار سقف فرودگاه پکن داکسینگ

سقف ترمینال یک شبکه فولادی فضایی با هندسه آزاد و سطحی از نوع Hyperboloid یا چندانحنایی است. Arup مساحت این شبکه را بیش از 350,000 مترمربع و تعداد اعضای فولادی آن را بیش از 170,000 عضو اعلام کرده است. این شبکه بر ستون‌های عظیم C‌شکل و مجموعه‌ای از تکیه‌گاه‌های پیرامونی متکی است و به‌صورت یک سازه سه‌بعدی، نیروها را در چند مسیر توزیع می‌کند.

آیا سقف داکسینگ یک اسپیس فریم معمولی است؟

از نظر عمومی می‌توان سقف داکسینگ را در خانواده سازه‌های فضاکار یا Space Structure طبقه‌بندی کرد؛ اما این سیستم با اسپیس فریم‌های ماژولار متداول که از شبکه‌های منظم مربعی یا مثلثی و گره‌های تکرارشونده تشکیل می‌شوند، تفاوت دارد. شبکه داکسینگ یک سازه فضایی فرم‌آزاد و پروژه‌محور است که آرایش اعضای آن تابع انحنای سقف، محل ستون‌ها، نورگیرها و مسیر انتقال نیرو است.

تفاوت با شبکه‌های دولایه مدولار

در یک سازه فضاکار معمولی، مدول‌ها، عمق شبکه و طول بسیاری از اعضا تکرارشونده‌اند. این تکرار، ساخت و نصب را ساده‌تر می‌کند. در داکسینگ، تغییرات مداوم انحنا سبب می‌شود زاویه اتصال، طول عضو، ارتفاع شبکه و جهت قرارگیری اعضا در نقاط مختلف یکسان نباشد.

همین تفاوت، کنترل هندسی و ساخت اتصالات را به یکی از مهم‌ترین بخش‌های پروژه تبدیل می‌کند. هر خطا در طول یا زاویه یک عضو می‌تواند در سطح وسیع سقف تجمع پیدا کرده و به عدم انطباق شبکه با ستون‌ها، نورگیرها یا پوشش نهایی منجر شود.

عملکرد پوسته‌ای و شبکه‌ای هم‌زمان

هندسه منحنی سقف به شبکه امکان می‌دهد بخشی از بارها را از طریق عملکرد غشایی و قوسی منتقل کند. بااین‌حال، سیستم یک پوسته پیوسته فولادی نیست؛ بلکه از اعضای خطی تشکیل شده و رفتار واقعی آن ترکیبی از عملکرد خرپایی، خمشی، قوسی و شبکه‌ای است.

---

پوشش سقف، نورگیرها و هماهنگی با سازه فضاکار

پوشش سقف باید با سطحی دارای انحنای متغیر منطبق شود، حرکت حرارتی سازه را تحمل کند و هم‌زمان آب‌بندی، عایق‌کاری و تخلیه آب را تأمین نماید. در چنین پروژه‌ای، سازه اصلی و پوشش نمی‌توانند مستقل از یکدیگر طراحی شوند.

• مفهوم پایه: «انواع پوشش سقف سازه فضایی» از طریق لینک: پوشش‌های کلزیپ، ساندویچ پانل، شیشه و پلی‌کربنات در سازه فضاکار

نورگیرهای خطی و مرکزی

شبکه‌ای از نورگیرهای خطی در امتداد بازوهای ترمینال، نور روز را به عمق ساختمان هدایت می‌کند. نورگیرهای مرکزی نیز بر محل تجمع و توزیع مسافران تأکید دارند. ZHA این نورگیرها را بخشی از سیستم هدایت طبیعی مسافر معرفی کرده است.

طبق اطلاعات منتشرشده توسط تأمین‌کننده شیشه، سقف نورگیر پروژه شامل هزاران قطعه شیشه با ابعاد متفاوت است؛ تنوع قطعات نتیجه مستقیم سطح آزاد و غیرتکراری سقف بوده است. بخشی از شیشه‌های عایق نیز دارای شبکه آلومینیومی داخلی برای کنترل نور مستقیم و تبدیل بخشی از آن به نور پخش‌شده بوده‌اند.

حرکت نسبی سازه و پوشش

اتصال پنل‌ها و شیشه‌ها باید اجازه حرکت کنترل‌شده را فراهم کند. مهار کاملاً صلب پوشش به شبکه می‌تواند تغییرشکل حرارتی یا خیز سقف را مستقیماً به شیشه منتقل کند و موجب شکست یا نشت شود.

شیب‌بندی آبروها نیز باید بر اساس شکل تغییر‌یافته سقف کنترل شود. سازه ممکن است پس از آزادسازی تکیه‌گاه‌های موقت چندین سانتی‌متر تغییر شکل دهد؛ بنابراین شیب نهایی آبرو باید با درنظرگرفتن خیز پیش‌بینی‌شده تعیین شود.

• مفهوم پایه: «هماهنگی پوشش و سازه» از طریق لینک: هماهنگی و اهمیت کنترل،مشاوره و کنترل در سازه فضاکار

---

معماری پایدار و مدیریت انرژی

پایداری یکی از اصول اساسی طراحی فرودگاه داکسینگ بوده است. ساختمان اصلی به گونه‌ای طراحی شده که حداکثر استفاده از نور طبیعی را امکان‌پذیر سازد و در عین حال از افزایش بیش از حد بار سرمایشی جلوگیری کند.

نورگیرهای سقفی، سیستم‌های کنترل هوشمند روشنایی، تجهیزات تهویه با راندمان بالا، مدیریت مصرف آب و استفاده از فناوری‌های بازیافت انرژی، همگی در کاهش هزینه‌های بهره‌برداری نقش مهمی دارند.

همچنین سامانه مدیریت ساختمان به‌صورت شبانه‌روزی عملکرد تجهیزات مکانیکی، الکتریکی و تأسیساتی را پایش می‌کند و در صورت مشاهده هرگونه ناهنجاری، اقدامات اصلاحی را به‌صورت خودکار آغاز می‌کند.

فرودگاه داکسینگ؛ الگویی برای آینده معماری و مهندسی فرودگاه‌ها

پروژه فرودگاه بین‌المللی پکن داکسینگ تنها یک پاسخ به نیازهای حمل‌ونقل هوایی چین نبود، بلکه به الگویی جهانی برای طراحی فرودگاه‌های نسل آینده تبدیل شد. بسیاری از پروژه‌هایی که پس از افتتاح این فرودگاه در آسیا، خاورمیانه و حتی اروپا تعریف شدند، از تجربه‌های به‌دست‌آمده در طراحی، ساخت و بهره‌برداری داکسینگ الهام گرفته‌اند.

امروزه مهندسان و معماران هنگام طراحی فرودگاه‌های جدید، تنها به ظرفیت جابه‌جایی مسافر توجه نمی‌کنند؛ بلکه شاخص‌هایی مانند مصرف انرژی، سرعت خدمات، انعطاف‌پذیری توسعه، کیفیت تجربه کاربران، قابلیت نگهداری، مدیریت بحران و پایداری محیط‌زیستی نیز در اولویت قرار گرفته‌اند. فرودگاه داکسینگ نشان داد که می‌توان تمامی این اهداف را در قالب یک پروژه واحد محقق کرد.

یکی از مهم‌ترین درس‌های این پروژه، ضرورت همکاری نزدیک میان تمامی رشته‌های مهندسی است. در داکسینگ، معماران، مهندسان سازه، متخصصان ژئوتکنیک، طراحان تأسیسات، کارشناسان حمل‌ونقل، متخصصان فناوری اطلاعات و مدیران ساخت از همان مراحل اولیه در کنار یکدیگر فعالیت کردند. این همکاری چندرشته‌ای موجب شد بسیاری از مشکلاتی که معمولاً در پروژه‌های بزرگ در مرحله اجرا ظاهر می‌شوند، پیش از آغاز عملیات ساختمانی شناسایی و برطرف شوند.

از منظر مهندسی سازه نیز این پروژه ثابت کرد که آینده ساختمان‌های دهانه بلند به سمت سیستم‌های ترکیبی، مدل‌سازی دیجیتال، ساخت صنعتی و مدیریت هوشمند حرکت می‌کند. اگرچه فرودگاه داکسینگ یک سازه فضاکار کلاسیک نیست، اما بسیاری از فناوری‌های مورد استفاده در آن با اصول طراحی سازه‌های فضاکار، شبکه‌های سه‌بعدی و سیستم‌های فولادی سبک و مقاوم همسو هستند. این موضوع نشان می‌دهد که فناوری Space Frame همچنان یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها برای پروژه‌هایی است که به دهانه‌های وسیع، وزن کم و انعطاف معماری بالا نیاز دارند.

• بیشتر بدانیم: حداکثر دهانه قابل پوشش با سازه فضایی

---

آینده فرودگاه‌های هوشمند

تحولات فناوری نشان می‌دهد که نسل آینده فرودگاه‌ها بیش از پیش به سمت هوشمندسازی حرکت خواهد کرد. استفاده از هوش مصنوعی برای مدیریت پروازها، تحلیل رفتار مسافران، پیش‌بینی خرابی تجهیزات، کنترل مصرف انرژی و حتی هدایت ربات‌های خدماتی، بخشی از روندی است که هم‌اکنون در فرودگاه‌های پیشرفته آغاز شده است.

در کنار این فناوری‌ها، مدل‌های دیجیتال ساختمان (Digital Twin)، اینترنت اشیا (IoT)، شبکه‌های 5G و سامانه‌های تحلیل داده نیز نقش مهمی در مدیریت بهره‌برداری ایفا خواهند کرد. انتظار می‌رود در سال‌های آینده بسیاری از تصمیمات عملیاتی فرودگاه‌ها به‌صورت خودکار و بر اساس تحلیل داده‌های لحظه‌ای انجام شوند.

---

جمع‌بندی

فرودگاه بین‌المللی پکن داکسینگ یکی از برجسته‌ترین پروژه‌های زیرساختی قرن بیست‌ویکم محسوب می‌شود؛ پروژه‌ای که در آن معماری، مهندسی سازه، فناوری اطلاعات، حمل‌ونقل و مدیریت هوشمند به شکلی هماهنگ در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. این فرودگاه نه‌تنها پاسخگوی نیازهای رو‌به‌رشد صنعت هوانوردی چین است، بلکه استانداردهای جدیدی برای طراحی فرودگاه‌های آینده تعریف کرده است.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های داکسینگ، ایجاد دهانه‌های وسیع، فضاهای داخلی بدون مانع، استفاده گسترده از نور طبیعی و به‌کارگیری فناوری‌های دیجیتال در تمامی مراحل طراحی، ساخت و بهره‌برداری است. این پروژه نشان می‌دهد که موفقیت یک سازه بزرگ تنها به زیبایی معماری یا استحکام سازه وابسته نیست، بلکه نتیجه هماهنگی کامل میان رشته‌های مختلف مهندسی است.

از دیدگاه مهندسی، داکسینگ نمونه‌ای ارزشمند برای مطالعه پروژه‌های دهانه بلند به شمار می‌رود. هرچند ساختمان اصلی آن یک سازه فضاکار کلاسیک نیست، اما بسیاری از اصول مورد استفاده در طراحی آن با فناوری‌های مدرن Space Frame، شبکه‌های فولادی سه‌بعدی و سیستم‌های سازه‌ای سبک و مقاوم هم‌راستا است. به همین دلیل این پروژه می‌تواند منبع الهام ارزشمندی برای مهندسان، معماران و سرمایه‌گذاران پروژه‌های بزرگ آینده باشد.

---

درباره رُزان

شرکت رُزان با نزدیک به 20 سال تجربه در حوزه طراحی، ساخت و اجرای سازه‌های فضاکار، سازه‌های خاص، سقف‌های دهانه بلند، نماهای مدرن و سیستم‌های پوشش ساختمان، راهکارهای مهندسی متناسب با نیاز هر پروژه را ارائه می‌دهد.

توانمندی رُزان تنها به طراحی سازه محدود نمی‌شود، بلکه هماهنگی میان طراحی مفهومی، تحلیل سازه، تهیه مدارک اجرایی، ساخت، کنترل کیفیت و اجرای نهایی نیز بخشی از خدمات این مجموعه است. چنین رویکردی موجب کاهش ریسک‌های اجرایی، افزایش کیفیت ساخت و بهبود هماهنگی میان تمامی اجزای پروژه می‌شود.

در پروژه‌هایی مانند فرودگاه‌ها، ورزشگاه‌ها، مراکز نمایشگاهی، مجتمع‌های صنعتی و ساختمان‌های با دهانه بلند، انتخاب سیستم سازه‌ای مناسب تأثیر مستقیمی بر عملکرد، هزینه و سرعت اجرا دارد. رُزان با بهره‌گیری از تیمی متشکل از مهندسان، طراحان و متخصصان اجرایی، تلاش می‌کند برای هر پروژه مناسب‌ترین راهکار فنی را ارائه دهد.

• نمونه سقف سازه فضایی ایستگاه‌ها و فرودگاه‌‌ها را درپروژه ایستگاه مترو فرودگاه امام خمینی مشاهده کنید.

چرا رُزان؟

• تجربه عملی در طراحی و اجرای سازه‌های فضاکار و سازه‌های خاص
• تمرکز بر پروژه‌های دهانه بلند و معماری‌های پیچیده
• هماهنگی کامل میان طراحی، ساخت و اجرا
• استفاده از مدل‌سازی سه‌بعدی و کنترل دقیق جزئیات اجرایی
• توجه ویژه به کیفیت ساخت، ایمنی و قابلیت اجرا
• ارائه راهکارهای متناسب با شرایط معماری، بودجه و الزامات هر پروژه
• شفافیت در ارائه گزینه‌های فنی و بررسی مزایا و محدودیت‌های هر سیستم سازه‌ای

---

سؤالات متداول

آیا فرودگاه داکسینگ بزرگ‌ترین فرودگاه جهان است؟

از نظر مساحت ساختمان ترمینال، داکسینگ یکی از بزرگ‌ترین فرودگاه‌های جهان محسوب می‌شود، اما از نظر تعداد باند، ظرفیت نهایی یا مساحت کل سایت، بسته به شاخص مقایسه، فرودگاه‌های دیگری نیز در رده‌های نخست قرار دارند.

آیا ساختمان اصلی داکسینگ از سازه فضاکار ساخته شده است؟

خیر. سیستم باربر اصلی آن یک سازه فضاکار کلاسیک نیست، بلکه ترکیبی از شبکه‌های فولادی، خرپاهای فضایی، تیرهای جعبه‌ای و سیستم‌های سازه‌ای سفارشی است. با این حال، بسیاری از اصول مهندسی آن با فناوری Space Frame شباهت دارد.

چرا فرم ستاره‌ای برای این فرودگاه انتخاب شده است؟

این فرم موجب کاهش فاصله پیاده‌روی مسافران، بهبود دسترسی به گیت‌ها، توزیع مناسب جریان حرکت و امکان توسعه آینده مجموعه شده است.

مهم ترین فناوری های به کار رفته در داکسینگ چیست؟

سامانه‌های تشخیص چهره، مدیریت هوشمند بار، مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، سیستم مدیریت ساختمان (BMS)، پایش انرژی، راهنمایی دیجیتال مسافران و سامانه‌های یکپارچه حمل‌ونقل از مهم‌ترین فناوری‌های این پروژه هستند.

چه درس‌هایی می‌توان از پروژه داکسینگ برای پروژه‌های بزرگ آموخت؟

هماهنگی میان معماری، مهندسی سازه، تأسیسات، فناوری اطلاعات و مدیریت ساخت، استفاده از مدل‌سازی دیجیتال، توجه به بهره‌برداری بلندمدت و طراحی بر پایه تجربه کاربر از مهم‌ترین عواملی هستند که موفقیت این پروژه را رقم زده‌اند.

---